- In het centrum van een Ardens dorpje onderging een gebouw uit de achttiende eeuw een ingrijpende en ultramoderne facelift, in een opmerkelijke osmose met de omgeving. Enkel een deel van de gevel bleef bewaard. Daardoor genoten de eigenaars en hun architect een quasi onbeperkte vrijheid waarin ze zich helemaal konden uitleven.
KRACHTLIJNEN
1. Het gebruik van gesloten elementen, van ‘boxen’ die de intieme vertrekken herbergen en waaruit de leefruimten voortvloeien.
2. Het eerherstel voor een schuur, nu een licht en ruim volume.
3. De gestileerde stijl, volgens het ‘less is more’-principe van de Duitse architecte Mies van der Rohe.
ARCHITECT
Nicolas Duvivier
1. Het gebruik van gesloten elementen, van ‘boxen’ die de intieme vertrekken herbergen en waaruit de leefruimten voortvloeien.
2. Het eerherstel voor een schuur, nu een licht en ruim volume.
3. De gestileerde stijl, volgens het ‘less is more’-principe van de Duitse architecte Mies van der Rohe.
ARCHITECT
Nicolas Duvivier
Een gebouw uit vroegere tijden met een schuur, een woonhuis en een stalling: daarmee kon de architect met de grootste zorg aan de slag. Bedoeling was het project enige luister te verlenen, zij het in perfecte harmonie met de locatie. Architect Nicolas Duvivier kreeg vrijwel carte blanche om, op vraag van de eigenaars, werk te maken van openheid, licht en modernisme.
Tegelijk moest het cachet van de meer dan 200 jaar oude hoeve worden gevrijwaard.
Kleine stenen huisjes
Om aan de stedenbouwkundige vereisten te voldoen moesten een aantal details worden aangepast. Toch bleef de oorspronkelijke geest van het project grotendeels bewaard. De constructie, die uiteraard contrasteert met de kleine stenen huisjes die zo typisch zijn voor de Ardennen, blijft in de omgeving passen.
Een bijkomende beperking: de constructie moest de diepte van de aanpalende woningen aanhouden.
Zware renovatie
Aangezien de hoeve volledig werd vernieuwd – met uitzondering van de stenen gevelmuur die voor driekwart bewaard bleef – werd het project als een “zware renovatie” bestempeld. De betonnen pijlers en de kleine houten mezzanines in de schuur werden volledig opnieuw opgetrokken om een ruim en licht volume te creëren.
De werken hadden ook betrekking op een deel van het woonhuis: op het gelijkvloers werd een speelruimte ingericht en op de verdieping kwamen er twee slaapkamers bij.
Juffers
Het basisvolume werd “omhuld” om de oorspronkelijke oppervlakte van de hoeve te kunnen benutten. “Om die mantel te sluiten hebben we dunne wanden in gewapend beton opgetrokken”, legt de architect uit. “De ruimten buiten dat volume werden bekleed met cederhout.
Voor het zonlicht spelen ze een belangrijke rol, aangezien het in feite gaat om claustra’s, die in elk vertrek de gewenste hoeveelheid licht laten doordringen.” In bepaalde, bewust lichte zones, werden twee op drie kepers weggehaald, terwijl in de privévertrekken alle oorspronkelijke juffers onaangeroerd bleven.
Vier kubussen
Vier kubussen bakenen de ruimte af en leggen meteen dynamische accenten. Elk element kreeg een eigen kleur: turkoois, oranje, wit en zwart. De boxen vervullen ook een heel eigen functie. De zwarte is technisch van aard en herbergt een bergruimte, een vestibule en een toilet.
De turkooizen kubus vormt het rijk van de ouders, de witte dat van de kinderen. De oranje box, die een beetje als een beeldhouwwerk losstaat van de andere, biedt plaats aan de speelkamer en het bureau. “De kleuren versterken de aparte functies die aan de kubussen werden toebedeeld”, verklaart de architect.
Stavie Deroc
Vorige albums
-
Hedendaagse blokhut
Een renovatie van een massiefhoutbouw, die de bestaande troeven en een hedendaagse vormgeving combineert. -
Wonen en werken in een oude hoeve
In 2007 kochten dierenarts Piet en zijn partner Isabelle een oude en vervallen hoeve in Gaasbeek bij Lennik. -
Een tweede jeugd
Dit dertig jaar oude huis, gelegen in een verkaveling, beleeft dankzij de ingreep van het atelier //arts&architecture een tweede jeugd. -
De charme van oude stenen
Langs een veldweg aan de rand van het dorp liggen een aantal gebouwen uit het begin van de 19de eeuw die samen een woonerf vormen. -
Herzien en bijgewerkt
Het huis op de grens tussen België en Frankrijk had het jonge stel uit Rijsel heel wat te bieden. -
Intelligente duurzaamheid
Dit renovatieproject, ontworpen door een gepassioneerd architect met ervaring in duurzame architectuur, bewijst dat een energiezuinige woning niet altijd geavanceerde technische systemen vereist. -
Nieuwbouw met een oude schelp
In het hartje van de Vlaamse Ardennen, met zijn schitterende vergezichten en glooiende heuvelruggen, ligt ’t Hof van Smetsies. -
Opvallend en tegelijk terughoudend!
De eigenaars wonen al verschillende jaren in een bungalow uit de jaren dertig. Eigenlijk was het de grote hoeveelheid boeken die hen op het idee bracht om de voormalige dokterswoning uit te breiden. -
Een volume met veel mogelijkheden
Architect Geoffroy Jacquemin renoveerde een oude gezinswoning om er met vrouw en kinderen te kunnen wonen. -
Zelfde energiefactuur, dubbel zo groot
Na 24 jaar vonden de eigenaars van de bungalow uit de jaren zestig de tijd rijp voor een grondige renovatie. -
Imposant en hedendaags
Een imposant gebouw uit het einde van de 19de eeuw omvormen tot een moderne woning van de 21ste eeuw: voor die uitdaging stond architect Jean-Pierre Navez.
