donderdag 12 augustus 2010 om 09u21
- Van een halfopen bebouwing uit de jaren ’30 werden de bestaande architectuurelementen opgefrist en aangevuld met enkele hedendaagse accenten. De vroegere bijgebouwen achteraan werden gesloopt en maakten plaats voor een glazen zonnekamer met een optimaal contact met de tuin.
KRACHTLIJNEN
1. Een jaren ’30 woning werd met respect voor de oorspronkelijke architectuur opgefrist met integratie van subtiele, hedendaagse elementen.
2. Het strakke architecturale karakter van de nieuwe glazen achterbouw.
3. De reorganisatie van het gelijkvloers om de openheid van de leefruimtes naar de tuin toe, te versterken.
ARCHITECT
Bruls en Co B.V
Sonja en Roel trokken recent in hun nieuwe woning in Maastricht. Nieuw in de zin van nieuw gekocht, want de woning dateert uit de jaren dertig. Het gebouw was nog in een degelijke staat, maar het ontbrak aan openheid achteraan en de daarmee gepaard gaande tandem licht/zicht.
De ontwerpers besloten om het huis niet uit te breiden, maar de bestaande woonoppervlakte zo optimaal mogelijk te benutten. Achteraan verdwenen de serre en de garage. Eén kleine uitbouw – waar zich tot dan toe het oude keukentje bevond - bleef bewaard. Op de plaats van de gesloopte volumes kwam een glazen box, met aan twee zijden glaspartijen tot tegen de dakrand en één gesloten muur op de perceelsgrens.
Zonnekamer
“We wilden een echte zonnekamer creëren die met de tuin zou versmelten. Het volume werd optisch los van de bestaande woning geplaatst om het een duidelijke architecturale articulatie te geven, net zoals een puntkomma in een zin.”
Een zichtbaar gelaten kolom en balken enerzijds, en de gemetselde muur anderzijds dragen de hele dakconstructie. De glasplaten (inclusief twee deuren) werden er nadien als niet-dragende elementen tegen geplaatst en lopen bovenaan door tot aan de dakrand. Vandaar het schijnbaar verlaagde plafond dat je van op het terras door het glas heen ziet. Net deze ingreep zorgt ervoor dat de nieuwe uitbouw als een echte glazen box ervaren wordt.
Mathieu Bruls: “Bovendien valt er heel veel licht binnen en lijkt het alsof we in de tuin zitten. Het zijn details die een beetje meer denkwerk van de ontwerper vergen, maar in uitvoering is deze ingreep a priori niet duurder of moeilijker.”
Zwevend betonblad
De aanbouw kreeg vloerverwarming onder een grijze gietvloer. De keuze voor vloerverwarming heeft in de eerste plaats te maken met energiezuinigheid en warmtecomfort, maar het was natuurlijk ook erg geschikt in deze glazen box, waar er nauwelijks muren zijn om radiatoren te plaatsen.
In deze ruimte kwamen de nieuwe keuken en de eetkamer. De keuken is opgevat als één lang zwevend betonblad met daaronder hangkasten. Het betonblad bestaat uit verschillende prefab elementen. In zijn geheel is het twaalf meter lang en weegt het 1 200 kg. De architect: “Het is een heel complexe toepassing, omdat we veel staal in de muur en de vloer hebben moeten integreren om het zo uitkragend te kunnen maken.”
Sofie De Vriese
