maandag 25 juni 2012 om 09u47
Krachtlijnen (volgens de bouwheer)
1. De lichtinval via hoge bandramen in de zuidgevel en noordgevel en grote raampartijen in oost- en westgevel is perfect zonder risico op oververhitting, zonder inkijk en met interessante zichten naar het West-Vlaamse platteland.
2. De zandloper-configuratie zorgt voor een open grondplan dat de woning toch enigszins opdeelt, zonder klassieke kamers te moeten maken.
3. De woning voor twee zet in op een grote oppervlakte voor het daggedeelte en een bewust kleiner nachtgedeelte.
Architect
Marc Lammerant – 051 65 81 24
Hans en Chantal maakten hun plannen voor een nieuwe woning in 2008 concreet. Een jaar later begon de bouw en in mei 2010 namen ze er hun intrek. Met de kinderen uit huis, hadden ze voldoende aan een compactere woning, maar vooral het specifieke ontwerp was een lang gekoesterde droom van de bouwheer. Al tien jaar wist hij precies hoe zijn nieuwe huis er moest uitzien. Ze hebben een tijdje gezocht naar een geschikt perceel, waarop zijn ontwerp paste, en ze vonden dat ook.
Aan een vrij drukke provincieweg, maar met een ongelimiteerd uitzicht over de West-Vlaamse akkers van Zwevezele. Op het perceel stond helemaal tegen de straat aan een oud huisje, dat gesloopt werd. Het nieuwe huis kwam meer achteraan het perceel te liggen. Ze deden een beroep op architect Marc Lammerant. Hans Termote: “Hij heeft nauwelijks iets aan het ontwerp veranderd. Maar hij heeft zijn taak als architect volledig waargemaakt op het gebied van stabiliteit, isolatie, ventilatie, waterhuishouding,...”
Perfecte symmetrie
Aan de buitenkant is het huis perfect rechthoekig, zonder insprongen in de gevels (op de inkomnis na). Ter hoogte van het dak zijn er twee ‘knikken’: de noord- en zuidzijde van het schilddak springen in en zijn een voorbode van de indeling van het interieur, dat perfect symmetrisch is opgebouwd. De binnenmuren volgen de schuine lijnen van het dak en vormen een perfecte zandloper. In de twee helften van die zandloper bevinden zich zithoek en bureau in het voorste deel, en keuken en eethoek in het achterste.
Beide delen zijn door een smalle doorgang van één meter met elkaar verbonden. Op die manier konden ze zonder een klassieke kamerindeling toch een zekere opsplitsing van het daggedeelte waarmaken. Eén slaapkamer met ensuite badkamer en een polyvalente (logeer-)kamer bevinden zich aan de ene kant in de holte van de zandloperbenen, de toegang met vestiaire en wc bevinden zich aan de andere zijde. Het daggedeelte neemt bewust de grootste hap van de beschikbare oppervlakte in. Er is even bewust ook geen verdieping, kelder of zolder. Een berging is er wel, de keuken zelf is volledig in het leefgedeelte geïntegreerd. Ook het bureau maakt deel uit van de woonzone. De werkplek zit als het ware in een nis, zodat die ook enigszins afgebakend is van de rest, terwijl het er toch onlosmakelijk een deel van uitmaakt.
Sofie De Vriese
De volledige tekst en plannen vindt u in nummer 352 van Ik ga Bouwen, dat momenteel in de boekhandel ligt.
