Wit-zwart met houtaccenten

23/05/12 om 10:52 - Bijgewerkt om 10:52

Een klassieke koppelwoning uit 1938 werd grondig gerenoveerd en uitgebreid.

Krachtlijnen (volgens de architect)

1. Een klassieke woning uit 1938 wordt door de gelijkvloerse uitbreiding een heldere en hedendaagse gezinswoning met beroepspraktijk. 2. Dankzij het nieuwe volume kon een aparte privétoegang gerealiseerd worden, ontkoppeld van de toegang voor de beroepspraktijk. 3. De extra aandacht voor het harmoniëren van het bestaande en het nieuwe gedeelte, zowel door eenheid als door contrast. 4. Het vele daglicht dat binnenstroomt via de tien meter lange beglaasde achtergevel en de kleine patio.

Ontwerp

S3Architecten - 015 70 15 25

Een klassieke koppelwoning uit 1938 werd grondig gerenoveerd en uitgebreid. De woonkamer en keuken verhuisden van de bestaande eerste verdieping naar een nieuwe achterbouw. Zo kwam er plaats vrij om het nachtgedeelte uit te breiden.

Behalve een gezinswoning voor een gezin met drie kinderen is er ook een beroepspraktijk. Vóór de verbouwing was het huis opgedeeld in werkgedeelte beneden en bel-etagewoning op de verdieping. In 2009 trokken de eigenaars naar het Mechelse S3Architecten omdat ze het huis groter wilden. Architect Marijn Sève: "We kregen de vraag om de leefruimte - woonkamer en keuken - naar beneden te brengen in een nieuwe aanbouw. De bestaande klassieke rommelige achterbouw moest daarvoor verdwijnen."

Die enkele structurele ingreep bracht een cascade van voordelen met zich mee: de woonkamer werd gecombineerd met de keuken in een ruimer en veel lichtere omgeving, er was voor het eerst nauw contact met de tuin, de verdieping bood door de vrijgekomen plaats de mogelijkheid op het aantal slaapkamers op te trekken van twee naar vier én er kon een nieuwe toegang gemaakt worden die uitsluitend naar het private deel leidt, ontkoppeld van de toegang naar de beroepspraktijk in het bestaande woonhuis.

Via de achterzijde had het oude huis geen lichtinval, maar ook daar kwam nu verandering in. Als een buffer tussen het oude en het nieuwe deel werd een kleine patio voorzien. De oppervlakte is minimaal, maar groot genoeg om daglicht van boven binnen te halen, zowel in de praktijk als in de grote woonruimte. In die ruimte is er nochtans geen gebrek aan daglicht: over tien meter strekt zich een beglaasde achtergevel uit met uitzicht op het door een luifel deels overdekte terras en de tuin. De meeste segmenten zijn vaste ramen, waardoor de raamprofielen vrij bescheiden konden blijven. De profielen onderaan zitten bovendien deels verzonken, waardoor de overgang tussen interieur en exterieur minimaal is.

Sofie De Vriese

De volledige tekst en plannen vindt u in nummer 351 van Ik ga Bouwen, dat momenteel in de boekhandel ligt.

Lees meer over:

Onze partners