Moderne visie op erfgoed

12/08/10 om 13:08 - Bijgewerkt om 13:08

De oude hoeve uit 1645 is geklasseerd. Dat weerhield architect Arne Lescrenier er niet van om de boel te moderniseren en het interieur in hedendaagse stijl in te richten.

KRACHTLIJNEN 1. De inrichting van een moderne en comfortabele woning in een oud, geklasseerd pand. 2. De herinrichting van de vertrekken die nu van meer openheid getuigen; perspectieven en auditieve en visuele communicatie. 3. Sporen uit het verleden bleven zorgvuldig bewaard en werden gecombineerd met een minimalistische, hedendaagse interieurinrichting.

ARCHITECT Arne Lescrenier 0477 63 41 92

Een oud bijgebouw van het kasteel van Waroux, op een boogscheut van Luik. Op de oude muur duidt een metalen plaatje aan dat dit patrimonium geklasseerd is door het Waals Gewest. Achter het portiek wordt meteen duidelijk dat deze hoeve nog steeds op volle toeren draait.

Het grote geplaveide erf leidt naar de schuren en het woonhuis. Op de gevel in baksteen en blauwe hardsteen prijkt het bouwjaar: 1645. Hier richtte architect Arne Lescrenier zijn huis en bureau in. Toch was er bij hem geen sprake van liefde op het eerste gezicht, noch van een lange zoektocht naar de ideale woning. Hij heeft deze hoeve geërfd, het gaat dus om een stukje familiegeschiedenis.

Schoorsteen

De inkom bleef in zijn oorspronkelijke toestand bewaard: van op het erf leiden enkele treden naar de deur. Eenmaal over de drempel kom je terecht in de ruime, met blauwe hardsteen betegelde hal. Rechts bevindt zich het salon, een iets hoger gelegen ruimte die van de hal gescheiden wordt door een dubbele glazen deur. De architect heeft hier zijn ingrepen tot een minimum beperkt.

Het oorspronkelijke parket op de vloer werd gladgeschuurd en opnieuw behandeld. Het plafond met draagbalken bleef onaangeroerd en het reliëf werd met een donkere kleur in de verf gezet. Centraal tegen de muur pronkt een oude, massieve schoorsteen met het familiewapen.

Aan de andere kant van de hal, in de eetkamer, kreeg een tweede blikvanger extra aandacht: een schoorsteen waarvan het kapiteel werd vervangen door een hedendaagse structuur. Die schoorsteen staat centraal in de inrichting. "Ik wilde erom heen kunnen lopen en op die manier de keuken met de eetkamer verbinden," vertelt de architect. Daarom maakte hij in de muur waartegen de schoorsteen rust, aan weerszijden twee grote symmetrische openingen. Die hoge en sobere doorgangen openen een aantal perspectieven. De vertrekken staan nu visueel met elkaar in verbinding.

Intiem karakter

In de keuken werd alles vernieuwd. Een centraal eiland in het hart van de ruimte maakt ook hier een vlotte circulatie mogelijk. Tegen de achterste muur verbergt een groot wandmeubel, met opbergruimte en rekken, een deur. Die geeft uit op een gang die rechtstreeks naar buiten leidt. Die deur was bepalend voor de vormgeving van dit meubelstuk, aangezien de architect de symmetrie wilde bewaren.

Een zwevend plafond verleent het vertrek een intiem karakter. De technische installaties (zoals de afzuigkap en de verlichting) werden in dit plafond ingebouwd. Al die ingrepen zijn omkeerbaar, aangezien de oorspronkelijke draagbalken behouden bleven en moeiteloos weer in hun vroegere staat kunnen hersteld worden.

Om energie te besparen, heeft de architect het pand langs de binnenkant geïsoleerd met een structuur van metalen profielen, minerale wol en gipsplaten. Dankzij dat systeem zagen de kromme muren er meteen een stuk rechter uit. Die isolatie was essentieel, gezien de enorme hoogte onder plafond (3,70 meter) en het te verwarmen volume (750 m³). Aan het lijstwerk en de daken heeft Arne Lescrenier niet geraakt. Die waren in de jaren '80 al gerenoveerd met de steun van het Waalse Gewest.

Léa Bierlin

Lees meer over:

Onze partners