In functie van het uitzicht

19/03/12 om 15:49 - Bijgewerkt om 15:49

Eigenaar Kim is heel trots op zijn rijwoning in Mechelen.

Krachtlijnen (volgens de architecten)

1. Een banale rijwoning krijgt een grondige renovatiebeurt die het huis helder, comfortabel, licht en ruimtelijk maakt. 2. Het concept gaat uit van het mooie uitzicht op de Dijle en het stadscentrum. Grote identieke ramen fungeren als 'canvassen', die het buitenleven binnen halen. 3. De indeling wordt om budgettaire redenen behouden, maar deuropeningen worden breder gemaakt, zodat het open gevoel toch overheerst. 4. Een doordacht evenwicht tussen oude elementen die opgewaardeerd worden en pure hedendaagse vormen.

Ontwerp

Graux & Baeyens architecten - 09 330 34 93

De woning van Kim was aanvankelijk een banale arbeiderswoning in de rij, gebouwd aan het einde van de 19de eeuw. Achteraan was het huis bijna volledig ingesloten, met kleine kamertjes maar wel met vooraan een prachtig uitzicht op een bocht van de Dijle, heel wat groen en het Mechelse stadscentrum iets verderop.

Dat uitzicht werd het vertrekpunt van de renovatie die architecten Koen Baeyens en Basile Graux voor Kim realiseerden. Het opzet was om het zicht (en het licht) volop in de woonsfeer binnen te brengen. Dat concretiseerden ze door op elk van de vier bouwlagen een groot, bijna-vierkant raam te plaatsen dat het uitzicht letterlijk omkadert en naar binnen haalt. Behalve op de derde verdieping, waar een klassiek schuifraam is geplaatst, zijn de glaspanelen ononderbroken, om het uitzicht zo min mogelijk te hinderen.

Toch zijn de "canvassen" overal schuiframen, die achter het gesloten geveldeel wegschuiven. De raamprofielen zijn bewust wat kloeker gemaakt, om de kaderfunctie te accentueren. De voordeur werd in het vlak van de wit bepleisterde gevel geplaatst, is uit wit aluminium en zonder zichtbaar kader. Daardoor vervaagt de toegang bijna volledig in de gevel, dit om de drie grote ramen (het bovenste, vierde raam is van op straat minder zichtbaar) alle aandacht te geven. De ramen hebben bovendien aan één zijde een schuine dagkant, om de blik van de bewoner naar de bocht in de Dijle te begeleiden.

Tegelijk waakten de ontwerpers ervoor dat het budget binnen de perken bleef. Hoewel het resultaat spectaculair anders is in vergelijking met de oude arbeiderswoning, is veel van de bestaande structuur behouden gebleven.

Brede doorgangen

Het huis bestond oorspronkelijk uit een kelder, een gelijkvloerse, eerste en tweede verdieping en een zolder onder een hellend dak. Van de zolder werd een volwaardige verdieping gemaakt door de helling achteraan op te trekken. Vooraan springt het volume een stuk in ten opzichte van de gevel, om plaats te maken voor een ruim dakterras. Op zich blijft het beschikbare volume dus gelijk - achteraan kwam een hap bij, vooraan verdween er één.

Ook om budgettaire redenen bleven de binnenmuren op de onderliggende etages behouden, omdat die op elkaar rusten en dus voor stabiliteit zorgen. De bestaande deuropeningen bleven ook, maar werden gevoelig verbreed. Zo ontstonden brede doorgangen tussen de verschillende kamers, zodat je telkens een volledig overzicht van de verdieping hebt. Op die manier wordt ook de traphal een wezenlijk onderdeel van de leefruimte, en wordt het ruimtegevoel gemaximaliseerd. Desgewenst kunnen de doorgangen worden afgesloten met witte schuifpanelen, die in open toestand nauwelijks opvallen.

Door doordacht de functies aan de verschillende etages toe te kennen, ontstaat een multifunctionele woning met een bureau of atelier beneden, een woonkamer/keuken op de eerste, een slaapkamer met badkamer op de tweede en een extra slaapkamer of polyvalente kamer mét dakterras op de derde verdieping.

Sofie De Vriese

De volledige tekst en plannen vindt u in nummer 349 van Ik ga Bouwen, dat momenteel in de boekhandel ligt.

Onze partners