In beeld: Collectief wonen in de stad zonder in te boeten aan woonkwaliteit

09/04/15 om 12:04 - Bijgewerkt om 16:29

Nu bouwgrond en ruimte almaar schaarser worden zijn architecten verplicht om naar nieuwe uitwegen te zoeken. Maar ook toekomstige opdrachtgevers moeten beseffen dat "sharen" ook hier aan de orde is en geen gratuite leuze is.

In Brussel zijn nog onverwachte woonplekken voorhanden. Alleen moet je ze ontdekken. Soms gebeurt dat een beetje bij toeval. Maar architect Nicolas Van Eetvelde heeft kennelijk een neus voor stedelijke binnengebieden. Terreinen die verborgen liggen achter zichtbare straatgevels. Alleen vermoedt de argeloze voorbijganger niet welke mogelijkheden zich achter deze façades schuilhouden. De woonkwaliteit is er veelal van superieure kwaliteit omwille van de bijna landelijke rust die er heerst en tegelijk een omarmend gevoel. Veiligheid, geborgenheid en huiselijkheid vormen nu eenmaal belangrijke pijlers van het wonen. En natuurlijk zijn er de praktische kanten, zoals hier, waarbij oudere en jongeren naast elkaar wonen in een binnengebied.

Intergenerationeel

De kinderen hebben een gemeenschappelijke speeltuin en als er iemand uithuizig is houden de "oudjes" wel een oogje in het zeil. Deze intergenerationele context geeft een nieuw elan aan woonmogelijkheden en stedelijke ruimte-inname. Dat is ook nodig, gezien de huidige context waarin bouwpercelen steeds schaarser worden en "compact wonen" de norm wordt. Bovendien biedt het een antwoord op enkele maatschappelijke kwesties. Er moet misschien vaker worden nagedacht om woon- en leefkwaliteit aan elkaar te koppelen.

Buffer

Het bewuste woonproject van architect Nicolas Van Eetvelde bevindt zich in een herkenbare Brusselse stedenbouwkundige situatie: een brede steenweg op een steenworp van een geanimeerd plein in de hoofdstad. Het terrein behoorde vroeger toe aan een bakkerij die langs de steenweg was gevestigd. Een brutalistisch ontwerp uit de jaren zeventig met de typische kloeke structuren en belijningen. Er was een poort aan de voorzijde waarlangs leveranciers en klanten naar binnen reden om vervolgens in de haaks daarop liggende laan weer naar buiten te rijden. Die oude ingang aan de kant van de bakkerij is vandaag afgesloten, waardoor de voormalige uitrit nu de inkom is van het nieuwe woongebied.

Aan de inkom kijk je door het houten lattenwerk van padoek in de tuin. Een aardig lapje groen waarrond drie woningen zijn geschaard. In de eerste woning woont een jong gezin met twee kinderen, ernaast resideren de ouders en los ervan, in het huisje, woont eveneens een jong gezin. Dat laatste huisje was wellicht een voormalig posthuis. Maar dat is niet helemaal zeker.

Tekst Philip Willaert

Foto's Stéphanie Bodart

Architect Nicolas Van Eetvelde

Onze partners