Architectuur in zijn zuiverste vorm

17/02/11 om 15:37 - Bijgewerkt om 15:37

Een grenswachterhuisje trok de aandacht van Bert en Yves.

KRACHTLIJNEN 1. De openheid van de woning, ondanks de beperkte oppervlakte. 2. Alle praktische functies bevinden zich in een compacte box naast het bestaande volume. 3. Toegang tot de woning is weggehaald uit het bestaande gedeelte om de open ruimte zo veel mogelijk te vrijwaren.

ARCHITECT Eveline Pelerents Contact: Eveline_Pelerents@telenet.be

Bert en Yves woonden tot voor een paar jaar in een huis in de stad dat de vroegere eigenaars verbouwd hadden. Na een tijdje wilden ze richting platteland en vooral, ze wilden graag eens zelf de handen uit de mouwen steken en een woning renoveren. Ze gingen eerst op zoek in de Vlaamse Ardennen, maar als bij toeval kwamen ze in Wachtebeke terecht, waar een oud grenswachterhuisje te koop stond.

Zicht op het Zeeuwse Polderlandschap De architectuur was zeer eenvoudig, maar het waren vooral de opeenvolgende verbouwingen uit de jaren tachtig die het originele concept overhoop hadden gegooid. Modern comfort was er al helemaal niet, want er was geen stromend water en al helemaal geen centrale verwarming.

Dat kwam Bert en Yves eigenlijk goed uit: het prachtige zicht op het Zeeuwse Polderlandschap kon niemand hen afpakken en ze kregen wat ze wilden: een huis om helemaal naar hun eigen hand te zetten.

En dus verdween de 'Vlaamse koterij', bleef alleen het hoofdvolume over en kwam daar een nieuwbouwgedeelte bij. Het werd opgetrokken in baksteen, maar bekleed met padoek. "Het resultaat is een huis met een zeer zuivere architecturale vorm, en dat is helemaal de verdienste van onze architect", aldus de eigenaars.

Natuurlijke lichtwinst "Wij wilden graag zo veel mogelijk en zo groot mogelijke ramen", aldus de eigenaars, "omwille van het uitzicht en de natuurlijke lichtwinst." De ramen in de achter- en zijgevel zijn groot en breed, die vooraan zijn iets smaller, maar het resultaat is toch vooral een open huis.

Ook het grondplan bleef zo goed als onaangeroerd: de hele benedenverdieping is één open ruimte. Oude en nieuwe delen werden met elkaar verbonden door een brede doorgang. De keuken is erg compact - ze neemt nauwelijks één muur in - en toch is het een centrale plek in het huis.

Het open plan, de grote ramen en een naadloos doorlopende polybetonvloer maken het huis erg ruimtelijk. De zolderverdieping is voorlopig nog via een eenvoudige, houten trapladder bereikbaar. Die etage werd opgedeeld in een ruim slaapgedeelte en een relatief kleine badkamer.

Kachel op hout en kolen Niet alleen het daglicht halen de bewoners uit de natuur, ook de warmte. Via zonnepanelen op het hellend dak wordt genoeg gratis energie opgewekt voor de vloerverwarming. Wie een snelle opwarming nodig heeft, past beter een ander verwarmingssysteem toe.

In de woonkamer staat wel nog een kachel die werkt op hout en kolen. En ook die levert de eigenaars (voorlopig) gratis warmte, want de sloopwerken leverden nog voor minstens enkele jaren een mooie voorraad hout op.

Sofie De Vriese

Lees meer over:

Onze partners