Eric Cloes
Eric Cloes
Eric Cloes is hoofdredacteur van Ik ga Bouwen.
Opinie

30/10/12 om 15:26 - Bijgewerkt om 15:26

'Is Brussel passief het slechtste geniale idee van de eeuw?'

Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt de eerste regio ter wereld die passiefnormen oplegt voor nieuwbouw en ingrijpende renovaties. Op het eerste gezicht lijkt de trots van Brussels minister van Leefmilieu, Energie en Stadsvernieuwing Evelyne Huytebroeck gerechtvaardigd. Maar is dat echter wel zo goed nieuws als we de bredere context bekijken?

'Is Brussel passief het slechtste geniale idee van de eeuw?'

© Thinkstock

'Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt de eerste regio ter wereld (!) die vanaf 1 januari 2015 passiefnormen oplegt voor nieuwbouw en ingrijpende renovaties.' Op het eerste gezicht lijkt de trots van Brussels minister van Leefmilieu, Energie en Stadsvernieuwing Evelyne Huytebroeck gerechtvaardigd. Maar is dat echter wel zo goed nieuws als we de bredere context bekijken?

Voor alle duidelijkheid: we zijn niet gekant tegen passiefnormen. Alleen legt de Europese Commissie ze niet langer op als verplichte mijlpaal in het streven naar 'bijna-nulenergie'. Voortaan worden alle 'economisch verantwoorde oplossingen' om dat niveau te bereiken aanvaard, óók lage-energiewoningen. Alleen zijn de investeringen in het kader van passiefnormen lang niet voor iedereen haalbaar. Alleen zou Brussel in die voortrekkersrol wel eens haar aantrekkingskracht ten opzichte van andere grootsteden kunnen verliezen en een leegloop kunnen meemaken...

Laten we realistisch blijven, mevrouw de minister! Over passiefnormen voor collectieve tertiaire en residentiële gebouwen kunnen we ons alleen maar verheugen. Investeerders in dergelijke vastgoedprojecten beschikken effectief over de nodige financiële middelen om de opgelegde meerkosten te dragen. En die meerkosten worden op lange termijn ruimschoots gecompenseerd door de gerealiseerde energiebesparingen. In tegenstelling tot particulieren weten zij ook perfect waar ze aan beginnen.

Volgens de statistieken 2011 van de Federale Overheidsdienst Economie telt Brussel zowat 130.000 individuele woningen, waarvan het merendeel aan particulieren toebehoort. Hoe kunnen zij deelnemen aan die race naar perfectie? Echte stadsmussen en fervente voorvechters van het hoger ecologisch doel zullen zich, soms met vallen en opstaan, aan de nieuwe eisen aanpassen. Maar hoe groot is die groep? En hoe zullen de anderen reageren? Wie weigert zich naar de nieuwe maatregelen te schikken en daartoe de middelen heeft, zal de stad ontvluchten en zich in de rand van Brussel gaan vestigen.

Zo zal het aantal pendelaars verder toenemen wat (on)rechtstreeks leidt tot een hogere CO2-uitstoot en een daling in de vastgoedwaarde van stadswoningen omwille van een gebrek aan interesse in dergelijke panden. Al wie het (veel) minder breed heeft, zou dan nog die verlaten woningen kunnen kopen maar kan het zich verder niet veroorloven ze te verbouwen en aan te passen. En dus zullen zij iedere maand een hoge energiefactuur blijven betalen voor een huis dat ze niet opgewarmd krijgen.

Een Brussel op twee snelheden, dus. Willen we dat wel? U wilt blijkbaar witter dan wit wassen, mevrouw de minister! Tekent u daarmee niet het doodvonnis van een stad die net naar (een tweede) levensadem snakt?

Eric Cloes

Postcode

Onze partners