Gezinswoning te duur voor Vlaamse twintigers
dinsdag 07 augustus 2012 om 14u30
© Thinkstock
Volgens het forum 'De vragende partij' is wonen duur in Vlaanderen. Nooit eerder waren er zoveel jonge mensen vergeefs op zoek naar een betaalbare woning. Dat meldt de VRT.
Op het forum 'De vragende partij' leeft de discussie over betaalbaar wonen voor jonge mensen. Heel wat twintigers en jonge dertigers willen weten wat politici kunnen doen om wonen betaalbaar te houden of weer betaalbaar te maken. Veel vragenstellers hebben een jong gezin of willen er een stichten, maar hebben niet de middelen om een gezinswoning te kopen. In maar liefst achttien gemeenten staan voorstellen over goedkopere woonprijzen in de top tien.
In Leuven staan op plaatsen drie en negen twee erg gelijkaardige voorstellen. “Ik stel voor dat er een woonbeleid wordt gevoerd waarbij jonge gezinnen de stad niet moeten ontvluchten op zoek naar een betaalbare woning”, staat op plaats drie in de studentenstad. En op plaats negen zegt iemand aansluitend: “Dit heeft tot gevolg dat alle "gewoonverdieners" de regio moeten verlaten. Willen we dit soort upper class Leuven?”
Ook in Opwijk is betaalbaar wonen een probleem volgens het forum. “Er is steeds meer instroom van mensen uit de Rand en Brussel die Opwijk zien als een slaapgemeente (…). Zij kunnen echter wel de dure vastgoedprijzen betalen. Zelf zie ik steeds meer leeftijdsgenoten naar goedkopere oorden trekken. Nu is Opwijk nog een hechte, levendige gemeenschap. Opwijk mag niet in slaap vallen.” Vooral ook haar interessante ligging maakt van Opwijk een dure gemeente.
Reacties
Wie (te) veel verwacht, kan altijd klagen en ongelukkig zijn. Waarom zou het in de huidige generatie zo moeten zijn dat twintigers perse meteen een gezinswoning moeten kunnen kopen? Maakt dat plots ook deel uit van de grote hoeveelheid zgn. 'rechten' in deze samenleving? Voor ons veertigers was het heel normaal dat we eerst huurden, of inderdaad, heel klein kochten, om dan geleidelijk verder op te bouwen. Wij eisten niet maar namen zelf de nodige verantwoordelijkheid zonder onrealistische verwachtingen. Wie is het gelukkigst?
Wie (te) veel verwacht, kan altijd klagen en ongelukkig zijn. Waarom zou het in de huidige generatie zo moeten zijn dat twintigers perse meteen een gezinswoning moeten kunnen kopen? Maakt dat plots ook deel uit van de grote hoeveelheid zgn. 'rechten' in deze samenleving? Voor ons veertigers was het heel normaal dat we eerst huurden, of inderdaad, heel klein kochten, om dan geleidelijk verder op te bouwen. Wij eisten niet maar namen zelf de nodige verantwoordelijkheid zonder onrealistische verwachtingen. Wie is het gelukkigst?
Ik heb alleen, zonder hulp van thuis een eigen woning kunnen verwerven. Hoe heb ik dit gedaan? Op mijn 22ste heb ik een kleine studio gekocht, daar 4 jaar gewoond en weer verkocht. Van deze opbrengst een iets groter appartement gekocht. Na vijf jaar weer verkocht en nu een oude maar charmante woning gekocht die ik volledig renoveer. Binnen 5 jaar verkoop ik die terug en kan ik een woning kopen volgens mijn smaak. En, oh ja, ik werk ook zo'n 15 uur per dag. Dat zie ik jongeren vandaag niet doen, ze zijn te druk bezig met facebook, vakantie, kledij en mooie auto's. Maar ja, ieder zijn ding hé.
De hoge huizenprijzen en ook de exuberante huurprijzen zijn in sommige (vele)steden en gemeenten en zeker in bepaalde wijken, een ernstig probleem voor jongere gezinnen.in het bijzonder, maar ook voor oudere gezinnen en alleenstaanden. Dat de economische wetmatigheden over vraag en aanbod, over schaarste van goederen in een vrije markt hier van doorslaggevend belang zijn, valt niet te ontkennen. Misschien kunnen nieuw op te richten specifieke locale syndicaten of belangengroepen, via vrije brainstorming en politieke druk wel soelaas brengen. Zonder inzet en samenwerking is het quasi onmogelijk om maatschappelijke doelen te bereiken. Indien ik 40 jaar jonger was, zou mijn medewerking niet ontbreken.
Diezelfde twintigers en jonge dertigers, die nu willen weten wat politici kunnen doen om wonen betaalbaar te houden of weer betaalbaar te maken, rijden ondertussen rond met nieuwe auto's (op afbetaling) en gaan twee keer per jaar op vakantie (zonnen en skiën). Ondertussen verkopen hun ouders en grootouders hun woningen aan de hoogste bieder, zonder rekening te houden met hun kinderen. Geen probleem tot dusver. Maar dan beginnen klagen en de hand openhouden naar de belastingbetaler is er voor mij te veel aan...
Het is voortaan alleen nog mogelijk om onder uw eigen naam te reageren op artikels op deze website. Knack.be zal de registraties van gebruikers controleren om sneller op te treden tegen ongepaste reacties.
Lees hier de voorwaarden om deel te nemen aan de reacties.Klik hier om u aan te melden en uw reactiemogelijkheid te activeren.
Reageer
Nieuwsbrief
Ontvang wekelijks het recentste nieuws over bouwen en renoveren in uw mailbox!
Schrijf u in op Ik Ga Bouwen & Renoveren wekelijkse nieuwsbrief
E-mail:
Even geduld, a.u.b.