In beeld: waarom deze tijdloze woning uit 2005 nog steeds heel actueel aanvoelt

05/04/16 om 11:30 - Bijgewerkt om 11:36

Deze driegevelwoning dateert uit 2005 en doet bijna elf jaar later nog heel actueel aan. De mix van koele en warme materialen, de juiste proporties, op mensenmaat, en veel daglicht vormen de garanties op een tijdloze architectuur.

Een jong paar, beginnende zelfstandigen, ging te rade bij architect Luk Vorsselmans van lv-architecten uit Wuustwezel. Ze hadden een duidelijk programma voor hun halfopen bebouwing: een gezinswoning gecombineerd met een praktijkruimte voor een landmeter. De oplossing werd zowel in de lengte als de bouwhoogte gevonden. Vier bouwlagen telt de woning, van kelder tot en met zolder, met in de kelder het kantoor van de landmeter-eigenaar. Werken vraagt heel wat, onder andere ook daglicht en dat valt er ruimschoots binnen. Vooraan loopt een grote raampartij overhoeks en rijst letterlijk uit de grond. Op die manier valt het daglicht door dat raam en een vide rechtstreeks en diagonaal in de kelder. "Het principe van een 'Engelse koer'", legt architect Luk Vorsselmans uit. "Dat is een lichtschacht naast het huis, even diep als de kelder zodat die via gewone ramen daglicht kan binnenhalen. Hier is de schacht niet zo diep, maar door het ophogen van de vloerplaat van het gelijkvloers en de vide, bereikten we hetzelfde effect."

Niveau!

Het ophogen van het vloerniveau bakent de zithoek, die trouwens pal aan de straatzijde zit, een beetje af van de rest van de leefruimte. En dat heeft dan weer alles te maken met het proportioneren en indelen van de toch niet geringe oppervlakte. Een balzaal is niet het gewenste effect voor een woning, het mag op mensenmaat, maar er zijn niet meteen muren nodig om dat resultaat te bereiken. Tegelijk brengen zones rust. Dat is vooral handig met bijvoorbeeld een open keuken - de afwas weet je wel - of als de bewoners verschillende activiteiten uitvoeren in één ruimte. Ook de hal - grotendeels in mat glas - is er om te bufferen en op te delen. Het maakt de overgang van de ene zone naar de andere iets zachter.

Ook de circulatie kreeg voldoende aandacht. De circuits zijn duidelijk aanwezig in de zichtassen in de leefruimte. De trappen zijn dan weer iets minder zichtbaar, maar ze zijn er wel degelijk. Maar liefst drie trappen lopen er van de nul naar de min één. Eentje zit letterlijk verborgen in de wandkast, de andere vult de vide tussen zithoek en raampartij. En dan is er ook nog een derde trap die via de achterzijde van het huis naar kelderberging gaat. Dat is geen overbodige luxe, want de bewoners zijn fervente fietsers en de fietsenberging zit ondergronds.

Tekst: Sofie De Vriese - Foto's: Liesbet Goetschalckx

Lees meer in 'Ik ga bouwen & renoveren' n°389

Architect Luk Vosselmans - www.lv-architecten.be

Onze partners