In beeld: een passiefhuis voor een gezin van vijf

24/02/15 om 12:00 - Bijgewerkt om 12:00

Architect Frédéric Servais bouwde zijn huis op een puntvormige bouwgrond midden in het groen. Een passiefhuis dat georganiseerd is rond de eetkamer, de kern van het gezinsleven, en dat intimiteit en communicatie meesterlijk weet te combineren.

Frédéric Servais bouwde zijn huis midden in het platteland, in de streek van Stavelot, op een hellende bouwgrond die hij toevallig ontdekte tijdens een wandeling. Op het zuiden georiënteerd, een open zicht op de vallei, zonder rechtstreekse buren of inkijk... Deze plek had het allemaal. "Het perceel, dat de vorm heeft van een parallellogram, maakt deel uit van een oude verkaveling uit de jaren 70", licht Frédéric Servais toe. "En gezien er weinig voorschriften golden, was zo goed als alles toegestaan." De architect kon het huis dus ontwerpen zoals hij het voor ogen had. Er werd enkel een afwijking gevraagd voor het dak dat slechts één hellend vlak heeft, parallel aan de helling van de bouwgrond om het nog beter in de omgeving te kunnen integreren.

De eetkamer als kern

De bedoeling van de eigenaars was duidelijk: een passiefhuis ontwerpen voor een gezin van vijf, met leefruimtes die in verbinding staan met de tuin. "We wilden vooral volop kunnen genieten van ons leven als gezin, met voor iedereen ook een rustig plekje." Het plan ontwikkelde zich dus rond de eetkamer, die de kern van de woning is geworden. "Je ziet de eetkamer van bijna overal, ook vanuit de circulatieruimtes, omdat ze een dubbele plafondhoogte heeft." De zichten en perspectieven zijn goed uitgekiend, zodat je steeds met iedereen in contact kan blijven, waar je je ook bevindt. De deels glazen balustrade op de verdieping is hier een goed voorbeeld van.

Energiedoeltreffendheid

Het project wordt ook gekenmerkt door zijn uitstekende energieprestaties, hoewel het werd gebouwd in een periode (2007) waarin de term 'passiefhuis' nog niet veel gebruikt werd. "Werken met een houtskelet leek me het handigst en het meest doeltreffend. De werkzaamheden binnen zijn immers makkelijker te realiseren. Zo hebben we zelf een deel van de binnenmuren geplaatst en de elektriciteit gelegd, zonder dat hier zware werktuigen of veel ervaring voor vereist was. Bovendien sloot het gebruik van hout aan bij onze voorkeur voor natuurlijke materialen."

Wat de isolatie betreft, werd er 40 centimeter cellulose geplaatst in de muren en 46 centimeter in het dak. Omdat er geen kelder of geventileerde kruipruimte is, werd de vloer bedekt met een laag cellenglas als isolatie, ter vervanging van de steenlaag onder de vloerplaat. Het houtskelet kreeg een gevelbeplanking in dennenhout dat op hoge temperatuur werd behandeld om de veroudering te vertragen. De houten latten werden verticaal en iets uit elkaar geplaatst zodat het water makkelijker wegloopt en niet op het hout achterblijft. Het is meteen ook een knipoog naar de oude schuren uit de streek. Het zinken dak werd later nog uitgerust met zonnepanelen. "Vandaag, een jaar na de plaatsing, weten we dat onze productie iets hoger ligt dan ons verbruik", bevestigt de architect.

Met deze prestaties voldoet het huis aan de criteria voor een passiefwoning, zonder echter officieel als dusdanig te zijn gecertificeerd. "We hebben helemaal niet de indruk dat we opgesloten zitten in een 'thermos'", vertrouwen de bewoners ons toe. "Er zijn niet meer beperkingen dan in een ander huis en het is er zelfs heel aangenaam. We hebben relatief homogene en constante temperaturen in heel het huis."

Tekst: Anne-Catherine De Bast / Foto's: Sandy Macharis

Lees meer in 'Beter bouwen & verbouwen' n°307

Artau Architectures - www.artau.be

Onze partners