Groene energie zoals warmtepompen en zonnepanelen

02/05/08 om 01:16 - Bijgewerkt om 01:16

Bron: Ik Ga Bouwen

De federale overheid en de gewesten stimuleert de consument in het gebruik van groene energie zoals warmtepompen, zonne-energie...

Het overschakelen op alternatieve energiebronnen is een van de vele strategieën die bedoeld zijn om de Kyotonorm te halen. Vanuit die optiek stimuleren de federale overheid en de gewesten de consument in het gebruik van groene energie zoals warmtepompen, zonne-energie... via de toekenning van premies en fiscale voordelen.

Weldadige zonneschijn

Die energiebron wordt benut met behulp van twee soorten zonnepanelen: thermische panelen worden gebruikt om een hoeveelheid water op te warmen, terwijl fotovoltaïsche panelen de zonnestralen omzetten in elektriciteit. Bovendien kan u van zonne-energie genieten na installatie van een warmtepomp óf in een gunstig gelegen veranda, tenminste als het pand goed georiënteerd en geïsoleerd is.

Thermische panelen

Thermische panelen kunnen eruit zien als vlakke collectoren onder glas of collectoren met vacuümbuizen. In beide gevallen stroomt er water door de panelen, dat het leidingwater opwarmt via een warmtewisselaar in de boiler. De boiler moet ook worden gevoed door een tweede energiebron (elektriciteit of centrale verwarming), aangezien de thermische panelen niet meer dan 60 % kunnen verzekeren van de warmwaterproductie die een doorsnee gezin in onze contreien nodig heeft. Toch is zonne-energie tegenwoordig erg populair. Het gaat immers om een betrouwbare energiebron die niet belastend is voor het milieu. De investeringen in een installatie, die gemiddeld 20 jaar (en soms zelfs langer) meegaat, kunnen op een tiental jaar worden afgeschreven.

Fotovoltaïsche panelen

Fotovoltaïsche panelen nemen de vorm aan van vlakkeplaat-collectoren onder glas. Ze zetten zonne-energie om in gelijkspanning, die daarna met behulp van een omvormer wordt omgezet in wisselspanning. Deze wisselspanning kan worden gebruikt voor huishoudtoestellen óf worden afgeleid naar het distributienet.

Fotovoltaïsche panelen kunnen op zowat 15 jaar worden afgeschreven. Momenteel gaat men ervan uit dat thermische zonnepanelen economisch haalbaarder zijn dan fotovoltaïsche modules. De afschrijvingen en levensduur zijn vandaag echter nog moeilijk te berekenen: de technologie evolueert voortdurend en we hebben nog te weinig zicht op de uiteindelijke resultaten.

Warmtepompen

Warmtepompen recupereren de thermische energie die de zon naar de aarde stuurt en die in de lucht, in de bodem en zelfs in het water wordt opgeslagen.

Het is belangrijk om van bij het begin een onderscheid te maken tussen aerothermische en geothermische waterpompen. Het eerstgenoemde type put energie uit de omgevingslucht, het laatstgenoemde recupereert warmte uit de bodem. Het principe: via een warmtepomp wordt warmte uit de koudste omgeving, die zelf verder afkoelt, overgedragen op een warmere omgeving om die verder op te warmen. Met andere woorden: de omgeving waaruit men thermische energie wil halen om de warmte te recupereren, wordt afgekoeld. Op dit principe is ook de werking van een diepvriezer gebaseerd, zij het dan in omgekeerde richting.

Aerothermische waterpompen halen warmte uit de buitenlucht. Een met een ventilator uitgeruste externe eenheid zuigt grote hoeveelheden lucht aan waaruit kostbare calorieën worden gewonnen. We spreken in dat verband ook over lucht-water- of lucht-luchtpompen, in functie van de warmtedrager die wordt gebruikt om de warmte in de woning te verspreiden.

Geothermische warmtepompen, die energie uit de bodem halen, worden meestal al voorzien bij de bouw van het huis. De opvangbuizen kunnen onder het funderingsniveau worden weggewerkt. Wat niet betekent dat ze niet in de onmiddellijke omgeving kunnen worden aangelegd (in de tuin, een waterput, een poel of een vijver). De buizen zijn enkele honderden meter lang. Ze worden in lussen gebundeld en in de tuin ingegraven. Naar schatting ligt de vereiste collectoroppervlakte 1,5 tot 2 keer hoger dan de te verwarmen bewoonbare oppervlakte. Zo zal een woning met een bewoonbare oppervlakte van 150 m2 beschikken over een warmtepomp die 225 tot 300 m2 van de tuin in beslag neemt. We spreken in dat verband van bodem-water of bodem-luchtpompen, in functie van de warmtedrager die wordt gebruikt om de warmte in de woning te verspreiden.

Er bestaat ook een systeem met verticale collectoren: twee geothermische sondes van elk zowat 70 meter diepte volstaan om een woning met een bewoonbare oppervlakte van 120 m2 te verwarmen. Op die manier wordt er minder ruimte ingepalmd, maar hiervoor zijn geavanceerde technieken nodig, die duurder uitvallen.

Een warmtepomp verbruikt weinig energie in verhouding tot de warmte die ze produceert. De efficiëntie van een warmtepomp wordt uitgedrukt aan de hand van de productiviteitscoëfficiënt (COP). Een coëfficiënt van 3 betekent dat de pomp per verbruikte eenheid energie (elektriciteit, 1KWH) 3 eenheden warmte-energie produceert De kostprijs voor het verbruik op jaarbasis ligt lager dan bij een traditionele verwarmingsinstallatie op stookolie of aardgas. Keerzijde van de medaille: de investeringen vallen gemiddeld 1.000 tot 2.000 euro duurder uit dan die voor een installatie op basis van stookolie, en 3.000 tot 4.000 euro duurder dan die voor een installatie op aardgas.
Een dergelijke installatie kan op een vijftal jaar worden afgeschreven. Let op: net als alle andere systemen, kan ook dit systeem pas efficiënt werken indien uw woning goed geïsoleerd werd. Is dat niet het geval, dan wordt de afschrijvingstijd langer. In de winter moet het systeem wellicht worden aangevuld met een klassieke centrale verwarming.

Veranda's

Ook veranda's zijn een niet onaanzienlijke bron van energie. Zuidelijk gelegen veranda's kunnen immers heel wat zonlicht omzetten in warmte, zelfs in de wintermaanden. Voorzie wel dubbele beglazing met een hoge isolatiewaarde om de tijdens de dag geaccumuleerde warmte 's nachts niet verloren te laten gaan. En uiteraard moet men 's zomers oververhitting vermijden.

Postcode

Onze partners