Een feest van licht en ruimte

19/03/13 om 14:25 - Bijgewerkt om 14:25

Hoe een donker arbeidershuisje licht, ruimte en gezelligheid geven? Dat was de hamvraag die interieurarchitect Frank Sinnaeve voorgeschoteld kreeg in Nieuwpoort. Als antwoord creëerde hij een uitbundige woonambiance.

Grote Oorlog

De woningen - ze stammen uit de jaren 20 - getuigen van de snelle wederopbouw na de Eerste Wereldoorlog. Het zijn kleine monumentjes met een verrassend gedetailleerd metselwerk aan de straatkant. In sommige gemeenten focussen de besturen zich op het zorgzaam behoud van dergelijke wederopbouwarchitectuur, juist omdat ze naar de Grote Oorlog verwijzen. Maar qua wooncomfort beantwoorden de meeste niet meer aan de eisen van deze tijd. Interieurarchitect Frank Sinnaeve uit Veurne nam een van deze charmante huisjes onder handen en stak er een hedendaagse ziel in. Het resultaat van zijn ingreep is een pareltje vol licht en ruimte.

Precieze syntaxis Aan de straatkant merk je niets van de ingreep van de interieurarchitect. Het gevelbeeld is intact gebleven en behoudt zo zijn historische leesbaarheid. Maar eenmaal de voordeur voorbij, start het feest van ongetemde ruimtelijkheid. Sinnaeve op zijn best! En dat hadden we van zijn talent ook niet anders verwacht. Hij speelt met verhoudingen, tovert met licht, ruimte en materialen. Daar is het in zijn vakgebied uiteindelijk om te doen: zoeken naar juiste configuratie van de ruimte, de precieze syntaxis van het geheel, het correct inschatten van de lichtinval, het afwegen van materiaalkeuzes. Hier in dit onooglijke werkmanhuisje uit het interbellum speelt het gevoel van ruimte en licht in elke hoek.

Perfect in zijn context

De woonsituatie in het interbellum verschilde grondig van die van vandaag. Donkerte kenschetste de woonsfeer van weleer. Dat kwam grotendeels door de centraal gelegen trap die de woning in twee splitste en vooral de verticale circulatie accentueerde. Gevolg: weinig licht, ruimte en woonvreugde. Interieurarchitect Frank Sinnaeve boog de interne organisatie volledig om door te kiezen voor zowel een horizontale als een verticale circulatie. De oude trap nam hij resoluut weg en hij ontwierp een nieuwe, vederlichte variant, bekleed met wengé en verankerd in de noordelijke zijmuur. Het is zowel trap als sierobject. De dubbelzinnigheid ervan heeft iets prikkelends en de lichtheid van het ontwerp past perfect in zijn context.

Philip Willaert

Lees meer in Ik Ga Bouwen magazine 359

Onze partners